Stel je toch eens voor, je doet een DNA test, de uitslag komt binnen en je hebt pagina naar pagina halfbroers en halfzussen…. Dat overkomt de donorkinderen van de vruchtbaarheidsarts Jan Karbaat.
Hij is nog altijd de bekendste arts die stiekem zijn eigen zaad gebruikte bij vrouwen met een kinderwens. Hoe vaak hij dat gedaan heeft, is onbekend maar in ieder geval 107 keer…
De laatste jaren zijn er meer gynaecologen ontmaskerd die hun eigen zaad gebruikte, de donorkinderen van arts Jan Wildschut maakten over hun ervaringen de podcast DNAzaten.
De ouders van donorkinderen werd nadrukkelijk gezegd dat ze hun kinderen nooit mochten vertellen dat ze van een donor waren en vele ouders volgden dat ook op. Hierdoor zijn er nog altijd veel donorkinderen niet op de hoogte. Doen ze een DNA test, krijgen ze een pijnlijke verrassing. Soms veel halfbroers- en zussen, soms geen enkele match aan de kant van hun vader.
“De broers en zussen schrijven zonder uitzondering dat ze het eerder hadden willen weten.
Roel: ‘Aan ouders die twijfelen of ze hun donorkind de waarheid moeten vertellen, wil ik dit
zeggen: durf. Openheid kan een scheur slaan in het zorgvuldig gebouwde familietoneel,
maar die scheur is รณรณk een poort waardoor frisse lucht naar binnen stroomt. Liever een
pijnlijke helderheid dan een leven op fluistertoon.”
De donorkinderen van Karbaat hebben nu een boek geschreven om hun verhaal te vertellen, het verhaal vanuit hun perspectief. Het geeft een inkijk in hun belevingswereld, in hun ervaringen en de effecten van het op latere leeftijd ontdekken dat je biologisch van een andere man bent. Ook schrijven ze over de herkenning in elkaar zoals te lezen is in het boek:
“Ondanks verschillen in opvoeding, geloof, sociale klasse of cultuur, herkennen de broers en
zussen elkaar tot in kleine details. Eenzelfde handgebaar, een typische manier van lachen,
dezelfde beroepstrots of humor. Hun gedeelde DNA blijkt meer invloed te hebben dan wie
hen heeft grootgebracht.”
Mijn cliรซnten zullen beamen dat ik ook regelmatig praat over nature versus nurture en dat nature wint. Dat, wanneer zij hun biologische familie ontmoeten, er herkenning zal zijn. Ze delen tenslotte DNA waarin erfelijke informatie is opgeslagen.
Het boek heb ik vol interesse gelezen en helpt mij ook weer om meer te begrijpen van hen die mijn DNA Hulp vragen.
Ben je nieuwsgierig geworden naar hun verhaal? Het boek ligt nu in de boekwinkel.
107 Broers en Zussen
Het ware verhaal van de donorkinderen van Karbaat
onder redactie van Roel Moradi en Diana Oostendorp
ISBN 97 89461266842
(Over Jan Karbaat en zijn praktijken is de documentaire “Het zaad van Karbaat” gemaakt, te zien via NOS Start.)
